فضا
مسابقه فتح فضا
بهمن ۱۷, ۱۳۹۵
لوگوهای حرفه ای
آموزش طراحی لوگو با AAA LOGO – بخش سوم
بهمن ۲۵, ۱۳۹۵
ناوبری ماهواره ای

ایده استفاده از ماهواره ها جهت ناوبری به زمان پرتاب Sputnikl در سال ۱۹۸۵ توسط اتحاد جماهیر شوروی شکل گرفت، زمانی که مهندسان در هنگام نظارت بر اولین جسم مدارگرد مشاهده نمودند که جابه جایی فرکانس داپلر قابل ملاحظه که توسط سیگنال مسافت سنج رادیویی راه دور دریافت گردید می تواند برای تعیین دقیق موقعیت ماهواره ها در مدار استفاده شود. بلافاصله نشان داده شد که وضعیت معکوس این حالت نیز امکان پذیر است، بدین معنی که چنانچه موقعیت ماهواره (یا مدار) بطور دقیق معلوم باشد، موقعیت یک مشاهده کننده روی زمین را می توان تعیین کرد. پس از چندین سال تلاش در آزمایشگاه فیزیک کاربردی (APL) دانشگاه جان هاپکینز ، یک ماهواره مدل اولیه ساخته و به مدار پرتاب گردید و به این صورت ناوبری ماهواره ای یا مکان یابی ماهواره ای متولد شد.

اولین سامانه های عملیاتی مکان یابی بخشی از پروژه سیستم ماهواره ناوبری نیروی دریایی معروف به Transit بود. این سامانه با استفاده از روش مکان یابی داپلری که بعدا در دیگر مطالب مجله علمی و آموزشی سواران علم توضیح داده خواهد شد و نیاز به اطلاعات جمع آوری شده فقط از یک ماهواره دارد، در زمان عبور از بالای سر یک نقطه ثابت را ایجاد می کند. جدیدترین نسل ماهواره های ناوبری بخشی از سامانه ماهواره مکان یابی جهانی GPS می باشند. این سامانه از یک روش مسافت سنجی ضربه ای برای مکان یابی و ناوبری استفاده می کند و نیاز به چهار ماهواره داشته که برای انجام کامل ماموریت به طور همزمان در دید گیرنده قرار می گیرند. اگرچه نیازمندی های این سامانه بسیار سخت تر و پیچیده تر از دیگر پروژه ها و عملیات ها هستند، ولی GPS می تواند موقعیت سه بعدی، مسیر و سرعت را در زمان واقعی با دقت هایی چندین برابر بهتر از سامانه Transit قبلی ارایه و نشان دهد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *